Σάββατο 15 Αυγούστου 2009

.:Μια Στιγμή Για 1000 Ζωές:.

Βγήκα απο το σπίτι και περπάτησα προς την Πλατεία. Θυμάμαι, ήθελα να τραγουδήσω. Να κοιτάξω έναν ξένο και να του χαμογελάσω. Να τον κάνω να τραγουδήσει μαζί μου. Ο φόβος όμως με σταμάτησε. Αν και η Ψυχή μου είχε όλο το θάρρος να σταθεί μπροστά απο τους άγνωστους περαστικούς και να τραγουδήσει, χωρίς να την νοιάζει αν η φωνή μου είναι καλή ή όχι, το Μυαλό την σταμάτησε γιατί φοβόταν. Φοβόταν το Μυαλό των άλλων.

Τι θα Σκεφτούν;

Τι θα Πουν;

Θα γελάσουν.

Θα με κοροιδεψουν.

Θα με πουν τρελή.

Θα ντροπιάσω την οικογένεια μου.

Θα ντροπιάσω τον εαυτό μου.

Δεν καταλαβαίνω. Γιατί όλα αυτά; Έχω το δικαίωμα να εκφραστώ ελέυθερα. Η μήπως τα δικαιώματα μας τα δίνει ο "Άλλος"; Γιατί με αναγκάζουν να φοβάμαι; Να ντρέπομαι για αυτό που είμαι και σκέφτομαι; Γιατί να είμαι αλυσοδεμένη απο τις σκέψεις και τα λόγια των άλλων; Κανείς δεν εξηγεί το πραγματικό Λόγο.

Όλοι φοβόμαστε αλλά και όλοι θέλουμε να είμαστε Ελευθέροι να Ζήσουμε, να Εκφραστούμε, να Ονειρευτούμαι, να Υπάρξουμε. Τότε γιατί; Ποιός ο Λόγος να κρατάμε δεμένους ο ένας τον άλλο ενώ θα έπρεπε να προσπαθούμε να ελευθεροσούμε τους υπόλοιπους απο τα δεσμά με τα οποία τους κρατάμε;

Κατα την γνώμη μου, θα έπρεπε να ντραπώ για το ότι δεν τραγούδησα. Γιατί έτσι έδιξα ότι είμαι και εγώ κάποιος που καταδικάζει αυτούς που έχουν το Θάρρος να Εκφραστούν.
Η καρδιά μου θέλει να ανήκει με τους πραγματικά Ελέυθερους. Αυτούς που ανήκουν στον Γαλαζιο Ουρανό και δεν φοβουνται την κρίση και την αποριψει και που δεν την ασκούν την κριτική και την αυταρχεία, τους κανόνες και τον απόλυτο έλενχω.

Έχω ένα όνειρο.

Το πρωί θα ξυπνήσω και θα κοιτάξω τους περαστικούς. Ο καθένας στο δρομό που του χαράζει ο άλλος. Και θα τραγουδήσω. Θα αφήσω την Ψυχή μου να φωνάξει όσο πιο δυνατά μπορει. Και δεν θα φοβάμαι. Δεν φοβάμαι. Δεν θα ντραπω. Δεν ντρεπομαι. Είμαι ελέυθερη και έχω το δικαίομα να πράξω ως ελέυθερος άνθρωπος.

Πιστέυω.
Πιστέυω στην Ελευθερία.
Πιστευω στους Ανθρώπους.
Πιστέυω στον Θεό.
Πιστέυω στους Αγγέλους και στους Δαίμονες.
Πιστέυω στους Εξωγίηνους, στα Ξωτικά και στις Νεράιδες.
Πιστέυω στον Άγιο Βασίλη.
Πιστέυω στην Μεταθανάτια Ζωη.
Πιστέω στα παραμύθια.
Πιστέυω στην Μαγεία και την Πραγματικότητα.
Πιστέυω στον Ήλιο και την Σελήνη.
Πιστέυω στην Γη και τον Ουρανό.
Πιστέυω στις Ευχές και τα Όνειρα.
Πιστέυω στα Συναισθήματα.
Πιστέυω στον Έρωτα, στην Φιλία και στην Αγάπη.
Πιστέυω στην Ευγένια, στην Συμπόνια και στην Ένωση.
Πιστέυω στην Πίστη.
Πιστέυω στον Εαυτό μου.

Πιστέυω.

Nymph~